تعداد رضعات در حدّ سيرى ، محرميّت حاصل است و ديگر زياد خوردن شير براى طفل و يا كمتر از متعارف خوردن ، اثرى ندارد و بلكه حرمت حاصل است . نقد استاد مد ظله : اين توجيه مرحوم صاحب الوسائل ، اگر چه در بُعد به پايهء توجيه شيخ كه - در درس گذشته مطرح شد « 1 » - نمىرسد ولى باز خود بعيد و خلاف ظاهر است زيرا باز بايد در روايت تقدير بگيريم كه « بلغ الرضاعُ حدَّه الشرعى » و لكن قليله و كثيره لا يضرّ بصدق الحرمة . و اين خلاف متفاهم ظاهرى روايت است . مختار استاد مد ظله : همچنانكه در درس قبل گفته شد ، ظاهر روايت سؤال از شير حرام است نه شير محرِّم ، يعنى يَحْرُمُ به صيغه ثلاثى مجرد مىخوانيم ، نه يُحَرِّم - ثلاثى مزيد - و در واقع سؤال از رضاعى است كه جايز نيست و آن رضاع بعد الفِطام و بعد از اكمال سنتين طفل است كه طبق همين روايت حرام است ارضاع طفل بعد از دو سال « 2 » ، چه كم شير بدهد ، چه زياد . بعد از اينكه اين معنى را ما ذكر نموديم ، متوجه شديم كه برخى از بزرگان نيز ، روايت را معنى كرده‌اند ، حال يا استظهاراً كما فى كشف اللثام للفاضل الهندى رحمه الله و يا احتمالًا كما فى نهاية المرام لصاحب المدارك و فى الجواهر و فى نكاح الشيخ

--> ( 1 ) - توجيه شيخ رحمه الله در صورتى صحيح بود كه كسى احتمال مىداد محرميت رضاع به شرط لا اعتبار شده يعنى اگر اين احتمال بود كه فقط عدد معتبر ( ده يا پانزده رضعه ) محرّم است و نبايد رضاع بيشتر از اين عدد باشد مىتوانستيم آن توجيه را قبول كنيم ولى وقتى چنين احتمالى در كار نيست نه سؤال سائل و نه جواب امام را نمىتوانيم بر اين معنا حمل كنيم . ( 2 ) - در جواهر 31 / 377 و 378 مىفرمايد : مشهور قائلند كه بعد از دو سال تا يك ماه و دو ماه ارضاع اشكال ندارد اگر چه بعداً در جاى خود خواهيم گفت كه يك ماه بيشتر از دو سال هم ، اشكال دارد ولى در اينجا به هر حال مىگوييم بيشتر از دو سال يا دو سال و دو ماه ، ارضاع جايز نيست . استاد مد ظله